ادبیات عربی
اعراب و بنا و انواع آن – معرب و مبنی
بناء فعل ماضی
فعل ماضي مبني بر فتح است مگر اينكه:
- آخرش الف باشد که می شود مبنی بر سکون مثل : رمي
- آخرش ضمير رفع متحرك (فاعلي) باشد که می شود مبنی بر سکون مثل : ضربتَ
- آخرش واو باشد که می شود مبنی بر ضم مثل : ضربوا
فعل مضارع دو دسته است : 1- معرب 2- مبنی
معرب
- مرفوع : مضارعي كه بر سرش جازم و ناصب نباشد.
- منصوب: مضارعي كه حروف ناصب بر سرش آمده است.
- مجزوم: مضارعي كه حروف جازم بر سرش آمده است.
مبنی
- مبني بر سكون : زماني كه نون تأنيث به آن بچسبد.
- مبني بر فتح : زمانيكه نون تأكيد مستقيماً به آن بچسبد.
اعراب: حالتي در كلمه است كه به وسيله عوامل آخر کلمه (لفظی یا تقدیری) تغيير مي كند.
انواع اعراب :
- رفع در اسم و فعل
- نصب در اسم و فعل
- جر فقط در اسم
- جزم فقط در فعل
بناء : حالتي در كلمه است كه به وسيله عوامل تغيير نمي كند.
انواع بناء :
- ضم در اسم و حرف
- کسر در اسم و حرف
- فتح در همه کلمات
- سکون در همه کلمات
