سایر

چرا بعضی طلاب لباس روحانیت نمی‌پوشند؟

درباره لباس روحانیت ـ كه عمده ‏ترین نماد روحانیت و جلوه ظاهری اوست ـ سخن، فراوان است .

برخی از طلاب، از تلبس به این لباس ابا دارند و ترجیح می‏دهند بدون استفاده از لباس رسمی، در زی روحانیت باشند. شاید این ویژگی مرهون پاره‏ای از عوامل زیر باشد:

1ـ ترس از تهمت خودنمایی و ریاكاری؛

2ـ نداشتن ایمان كامل به حقانیت اندیشه‏ای كه این لباس نماد آن است؛

3ـ توهم نگاه اعتراض‏ آمیز دیگران و نوعی احساس حقارت و خجالت؛

4ـ ترس از امتیاز منفی در ارتباط اول با مردم؛

5ـ عوامل مشابه.

اگر چنین باشد باید گفت:

طلبه یا راه پرشكوه طلبگی را با بصیرت انتخاب كرده و به آن عشق می‏ ورزد و یا آن‏كه بدون اعتقاد و به تحمیل در این مسیر گام نهاده است.

اگر این راه را با بصیرت برگزیده باشد، بدان می‌‏بالد، آن را حق می‏داند، از آن بهره می‏برد و خرسند است، برای تأثیری كه در جامعه می‏گذارد ارزش قایل است و انتخاب خود را مورد رضای خدا و امام عصر (عج) می‏داند؛ در این صورت چه بیم از اعلام این همه افتخار؟

چرا آن‏چه را با ایمان انتخاب كرده و از صمیم جان دوست دارد مخفی كند؟ چرا اعتقاد بحقّ خود را به دیگران نگوید و دائماً از این‏كه دیگران متوجه هویت طلبگی او باشند، احساس نگرانی كند؟ …

و اگر از تصمیم خود مطمئن نیست، یا پشیمان شده است و امیدی به آینده ندارد، یا مسئولیت طلبگی را درك نكرده، وجود خود را ارزشمند نمی‏داند و از این‏كه دیگران بدانند او طلبه است، احساس شرم یا سرشكستگی می‏كند؛ در این صورت یا باید بدون درنگ به اصلاح خود بپردازد، یا طلبگی را ترك كند و از سنگینی این همه، برای همیشه رها شود وگرنه هر روز كه به این شیوه بگذرد، جراحت عمیق‏تری به شخصیت او وارد می‏آید.

اگر طلبه از گروه اول باشد، نه تنها به طلبگی افتخار می‏كند كه از اعماق وجود برای كسانی كه مفهوم طلبه را درك نمی‏كنند و رسالت او را نمی‏شناسند یا اهمیت مأموریتی را كه بر عهده گرفته نمی‏فهمند، دل می‏ سوزاند و به حال و روز آنها تأسف می‏خورد … اگر بتواند، در راه آگاهی آنها می‏كوشد و اگر نتواند برای‏شان دعا می‏كند:

اللهم اهد قومی فانهم لایعلمون؛ بارالها! قوم مرا هدایت كن، كه آنان نمی‏دانند.

معاونت تهذیب حوزه علمیه منصوریه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت + 5 =

دکمه بازگشت به بالا